Feeds:
Berichten
Reacties

De uitdrukking Amerikaanse praktijken duidt vaak niet op veel realiteitszin. Echter de advocaat van de Hollywood sterren Laura Wasser heeft uitstekende tips voor een volwassen aanpak tijdens een echtscheiding. Hiermee wordt een scheiding makkelijker én wordt – het restant van – de goede relatie van de ex partners bewaakt.

Een top 10 die wij u niet willen onthouden:

1.Een huwelijk is een contract.

2. Een echtscheiding is een zakelijke overeenkomst.

3. Verdwijn voor het uit de hand loopt.

4. Denk na over wat je wil zeggen voor je de discussie over scheiden aangaat.

5. Hou je emoties voor jezelf.

6. Wees bereid om te delen.

7. Misdraag je niet in het bijzijn van je kinderen.

8. Gedraag je gracieus onder druk.

9. Verdeel je bezittingen samen.

10. Ga niet naar bed met je ex.

Een extra tip met Hollandse nuchterheid: geef de moed niet op als het niet in 1 keer allemaal lukt. Een scheiding maakt men vaak maar eens in het leven mee. Daardoor ontbreekt de ervaring hoe daar mee om te gaan. Fouten maken mag, ervan leren moet.

Meer weten over hoe u uw scheiding volwassen kunt regelen? Neem contact op met Bregje de Jong op 06 173 64120 of jong@hetscheidingscollectief.nl. Meer informatie vindt u op www.hetscheidingscollectief.nl

 

 

 

 

Het Antwerpse Hof velde het oordeel dat een partij die partneralimentatie eiste eerst al haar andere, in haar geval voor de hand liggende, mogelijkheden moest benutten. In de kwestie bezit de vrouw een woning die ze of kan verhuren of zelf kan betrekken waardoor ze geen woonlasten meer heeft. Beiden was ze niet van plan en dus ging het Hof ervan uit dat ze ´fictief´ een inkomen heeft.

Menig Nederlandse alimentatiebetaler had deze rechter graag voor zijn neus gehad bij de beoordeling van de eis om partneralimentatie. Al te vaak wordt er wel melding gemaakt van de verdiencapaciteit van de alimentatiegerechtigde maar in weinig gevallen wordt ook echt vooraf al uitgegaan van een fictief te verdienen inkomen. Meestal wordt de vrouw (in de meeste gevallen de alimentatiegerechtigde) een termijn gegeven om, een deel van, haar behoefte zelf te gaan verdienen. Tja, en hoe kom je dan weer bij die ene rechter terug om te laten controleren of de vrouw werkelijk haar best heeft gedaan om werk te zoeken.

Nu lijkt partneralimentatie voor veel ex partners een heilige graal. Dat is zeker onterecht want door het krijgen van partneralimentatie maakt men zich geheel  afhankelijk van de ex partner. Als hij zijn baan verliest, ziek wordt of meer kinderen krijgt heeft dat direct gevolgen voor de alimentatie en dus voor het inkomen van de alimentatiegerechtigde.  Naast deze onzekere factoren is partneralimentatie ook een onhandig ´inkomen´.  Er worden geen WW-,  Wia- en pensioen rechten over opgebouwd. Dus na zeg 10 jaar alimentatie is er eigenlijk 10 jaar kostbare tijd voorbij gegaan waarin gewerkt kon worden aan een goed pensioen of aan een voorziening bij werkloosheid of ziekte.

Tot slot komt de alimentatiegerechtigde niet zelden van de regen in de drup qua afhankelijkheid. Bij het weer opnieuw samenwonen of trouwen vervalt de partneralimentatie en wordt zij dus direct financieel afhankelijk van de nieuwe partner. Bij een huwelijk waar kinderen uit geboren worden is dat vaak niet zo onlogisch omdat dan taken, inkomen verwerven en zorg voor de kinderen, verdeeld worden. Echter bij een 2e huwelijk speelt die taakverdeling  veel minder een rol en is het financieel afhankelijk zijn van elkaar dus ook minder wenselijk.

Mediators zouden daarom met cliënten steeds goed moeten bespreken wat de ´alimentatie einde horizon´ is. Beste is als deze ´horizon´ al zichtbaar is en een comfortabel afhechtingsmoment van de partneralimentatie oplevert voor beide partijen. Dat kan bijvoorbeeld door een hoog-laag constructie; eerst een tijdje een hoge partneralimentatie en daarna nog even een lager bedrag. De alimentatie afspraak maar op z´n beloop laten is in ieder geval geen goed idee, het leidt te vaak tot conflict en maakt de alimentatiegerechtigde te veel afhankelijk van een onzekere factor.

Meer weten over partneralimentatie? Bel of mail met Bregje de Jong op 06 173 641 20 of via jong@hetscheidingscollectief.nl. Kijk ook op http://www.hetscheidingscollectief.nl

In het huidige huwelijksvermogensrecht huwt men standaard in gemeenschap van goederen. Dat betekent dat alles wat iemand bezit, ook de schulden, standaard gezamenlijk wordt bij een huwelijk. Ook alles wat er aan vermogen en schulden ontstaat tijdens het huwelijk dient bij een scheiding 50/50 te worden gedeeld. Wie andere afspraken wil maken over vermogen en schulden kan via de notaris huwelijksvoorwaarden opstellen.

Menig echtgenoot heeft bij echtscheiding voor verrassingen gestaan. Dit omdat voorhuwelijkse schulden zoals een studieschuld gedeeld moest worden. Maar ook de spaarpolis die al jaren voor het huwelijks afgesloten is moet 50/50 gedeeld worden. Gehuwden onder huwelijksvoorwaarden lijken meer zekerheden te hebben maar de praktijk leert dat weinig echtelieden de strekking van hun huwelijksvoorwaarden kent. Een veel voorkomend artikel is het jaarlijks verrekenbeding waardoor het ‘overgespaarde inkomen’ bij helften gedeeld moet worden. Er zijn maar weinig stellen die dat ook werkelijk doen waardoor bij echtscheiding er vaak alsnog meer gedeeld moet worden dan partijen denken.

Nu huwt ruim 75% in gemeenschap van goederen. Dit terwijl het opstellen van huwelijksvoorwaarden in 1 of 2 gesprekken met de notaris geregeld kan worden. Een overgrote meerderheid van aanstaande echtparen lijkt er dus vrede mee te hebben dat zij na het huwelijk alles delen. Als het wetvoorstel wordt aangenomen brengt dat een grote verandering ten opzichte van de huidige wet omdat dan juist de gang naar de notaris ondernomen moet worden om juist in gemeenschap van goederen te trouwen.

In het wetsvoorstel van PVDA, D66 en VVD wordt een beperkte gemeenschap van goederen voorgesteld. Alles wat partijen voor het huwelijk bezitten blijft privé eigendom, alles wat tijdens het huwelijk ontstaat aan vermogen wordt gedeeld. Als partijen dat anders willen kunnen zij via de notaris andere afspraken maken.

Dit zal weer nieuwe problemen met zich meebrengen. Partijen zullen goed administratie bij moeten houden van hun voorhuwelijksvermogen. Daarnaast zullen voorhuwelijkse schulden waarover tijdens het huwelijk rente en aflossing is betaald uit gezamenlijk inkomen aan het einde van het huwelijk toch weer, inclusief de rente die erover is betaald, aan een partij toekomen. Investeringen met privé vermogen in een gezamenlijke woning levert aan het einde van het huwelijk voor een der partijen behalve een schuld aan de bank ook een schuld aan de toekomstige ex op.

Meer weten over wat het voor u betekent als u uit elkaar gaat? Neem contact op met Bregje de Jong. Dat kan via 06 17364120 of jong@hetscheidingscollectief.nl  Meer info vindt u op www.hetscheidingscollectief.nl

In mijn praktijk heb ik in vrijwel elk dossier te maken met de verdeling van pensioenen. De wet stelt namelijk dat het tijdens het huwelijk opgebouwde ouderdomspensioen bij helften gedeeld moet worden. De standaard wijze is verevening en deze wordt in een groot deel van de gevallen ook gevolgd. De vraag is of dat terecht is.

Bij verdeling door verevening blijft het pensioen in de pensioenpot van de verzekerde en zal het pensioenfonds na pensioendatum 50% aan haar verzekerde en 50% aan de ex partner, de vereveningsgerechtigde, uit gaan betalen. Dit zolang verzekerde in leven is, als deze overlijdt stopt het ouderdomspensioen en dus ook de betaling aan de ex partner.

Klassiek werd er naast het ouderdomspensioen ook een nabestaande pensioen ‘opgebouwd’. Op veel pensioenoverzichten staat nog steeds dat als verzekerde overlijdt de nabestaande een uitkering krijgt uit een nabestaande voorziening. Wat daarbij vaak niet duidelijk is, is of het nabestaandepensioen werkelijk is opgebouwd of dat dit op risicobasis is verzekerd. Als dat laatste het geval is en partijen gaan uit elkaar dan voldoet de ex partner niet meer aan de voorwaarden krijgt hij of zij niets aan nabestaandenpensioen op met moment dat de verzekerde overlijdt. Dit betekent dat als partijen kiezen voor verevening en degene met het hoogste pensioen overlijdt dat hoewel het ouderdomspensioen stopt er geen nabestaandenpensioen tot uitkering komt.

Als er een groot verschil is in pensioenopbouw of een ex partner is in grote mate afhankelijk van het verevende pensioen én er is geen nabestaande pensioen op opbouwbasis dan kan daarom conversie van de pensioenen een goed idee zijn. Bij conversie wordt de helft van het tijdens het huwelijk opgebouwde pensioen omgezet in een persoonlijk recht van de vereveningsgerechtigde. Als dan de verzekerde overlijdt is de ‘buit’ al binnen en blijft de ex partner een pensioenuitkering behouden.

Welke optie het meeste past bij situatie van cliënten is dus steeds afhankelijk van het verschil in pensioen, in hoeverre een ex partner het verevende pensioen nodig heeft om rond te komen, hoe het nabestaandenpensioen geregeld is én tot slot altijd de persoonlijke omstandigheden en wensen van cliënten.

Meer weten over pensioenen? Is het voor u geen ver van uw bed show maar wilt u precies weten wat voor u de beste optie is. Neem dan contact op met Bregje de Jong. Bellen kan op 06 17364120 en mailen naar jong@hetscheidingscollectief.nl. Kijk ook op www.hetscheidingscollectief.nl

Tijdens de scheidingen komt het regelmatig voor dat één partner uit de gezamenlijke woning vertrekt terwijl deze nog niet is verkocht of overgedragen. Deze partner huurt dan een woning of gaat tijdelijk bij familie wonen. De andere partner blijft dan in de gezamenlijke woning achter, totdat deze is verkocht of aan hem is overgedragen.

Als partijen uit elkaar gaan wonen dan brengt dat vaak een toename van de kosten van de huishouding met zich mee. Hierdoor kan de financiële situatie onder druk komen te staan. Dit is een belangrijk probleem waar veel scheidende stellen mee geconfronteerd worden.

Als partijen een gezamenlijke koopwoning hebben dan ligt het voor de hand dat beide partners de helft van de eigenaarslasten zoals hypotheekrente, premies voor de aan de hypotheek verpande polissen, WOZ beschikking, van de woning betalen. Als een vertrekkende partner nog aan de woning moet meebetalen, leidt dat geregeld tot onenigheid of onduidelijkheid. Want hoeveel en tot wanneer moet de vertrokken partij bijdragen?

De stelregel is dat beide partijen ieder de helft van de lasten dienen op te brengen. Daarnaast kan het redelijk zijn dat de partij die in de woning blijft de vertrokken partij een vergoeding betaalt voor het woongenot of de overwaarde die in de woning zit. Daarbij moet wel ook rekening gehouden worden met de woonlasten die de vertrokken partij maakt. Het komt voor dat de vertrokken partij mede daardoor niet in staat is de helft te betalen. Echter ook de partij die in de woning blijft wonen heeft regelmatig onvoldoende inkomen om de helft van de woonlasten te voldoen. Dan moet er met maatwerk een voor beide partijen passende afspraak gemaakt worden. Niet in de laatste plaats omdat ook de fiscale regelingen zoals de hypotheekrenteaftrek een grote rol spelen in de woning. Het maken van afspraken over hoe de kosten voor de gezamenlijke woning worden voldaan voorkomt conflict en juridische procedures achteraf.

Een goed financieel plan voor de periode dat de woning nog te koop staat of nog niet is overgedragen is in alle gevallen standaard dienstverlening van een goede juridisch en financiële bemiddelaar. Omdat de verkoop van een woning een ongewisse duur kent moeten afspraken haalbaar en houdbaar zijn. Het Scheidingscollectief helpt u bij het opstellen van een convenant met daarin uw passende afspraken.

Meer weten over hoe de kosten van de gezamenlijke woning verdeeld moeten worden? Neem dan contact op met Bregje de Jong op 06 17364120. Mail naar jong@hetscheidingscollectief.nl of kijk op www.hetscheidingscollectief.nl/woning.

Over alimentatie bestaan veel misverstanden. Mede daarom is alimentatie een van de meest lastige onderwerpen tijdens de bemiddeling. Daarom hierbij een overzicht van de 7 meest gestelde vragen over alimentatie en natuurlijk de antwoorden daarop.

  1. Als wij co-ouderschap hebben hoef ik geen kinderalimentatie te betalen.  Dat is onjuist. De verdeling kosten kinderen en de bepaling van de kinderalimentatie houdt uiteraard rekening met de kosten die beide ouders in hun eigen huishouden maken voor de kinderen, het kan echter zo zijn dat een ouder onvoldoende draagkracht heeft om de kosten voor levensonderhoud van de kinderen te voldoen. In dat geval betaalt de andere ouder kinderalimentatie om dat tekort aan te vullen.
  2. Een kinderrekening is de beste manier om de kosten voor de kinderen te voldoen. toch? Dat hangt er van af. Een kinderrekening is 1 manier om dat te doen. Het moet passen bij de overige afspraken die ouders met elkaar maken. Verder is het sowieso niet handig om bijvoorbeeld de boodschappen van de kinderrekening te betalen. Vaak werkt het best goed om bijvoorbeeld school, kleding, sport en kinderopvangkosten van de kinderrekening te betalen.
  3. Is de maximale termijn voor partneralimentatie is 5 jaar geworden?  Hoewel er al heel lang sprake is van wetsvoorstellen om de duur van de partneralimentatie te verkorten van 12 naar bijvoorbeeld 5 jaar, is de huidige maximale wettelijke termijn nog steeds 12 jaar. Of en wanneer en nieuwe wetgeving komt is onduidelijk.
  4. Welke alimentatie kan ik aftrekken voor mijn belasting? Alleen partneralimentatie is aftrekbaar voor de betaler en dus belast voor de ontvanger.
  5. Tot welke leeftijd moet ik kinderalimentatie betalen? Kinderalimentatie is in beginsel tot 18 jaar, daarna wordt het een bijdrage jong meerderjarige en is deze afhankelijk van het inkomen van het kind. Studeert het kind of heef het kind een klein baantje dan moet de alimentatie tot 21 jaar worden doorbetaald.
  6. Heb ik altijd recht op alimentatie als mijn ex meer verdient dan ik? Het recht op alimentatie hangt van veel factoren af. Kinderalimentatie wordt bepaald aan de hand van de draagkracht, verdeling zorg van de kinderen en taakverdeling. Partneralimentatie is afhankelijk van de behoefte van de een en de draagkracht van de andere partij. Als er wel behoefte is maar geen draagkracht dan is er wel ´recht´ op alimentatie maar is deze in praktijk 0,–.
  7. Kan alimentatie ook afgekocht worden? Alleen partneralimentatie kan afgekocht worden. Let op, ook dan is de alimentatie bruto voor de betaler en ontvanger! Kinderalimentatie kan niet afgekocht worden.

Naast deze vragen nog andere vragen over alimentatie? Neem dan contact op met Bregje de Jong op 06 17364120 of via jong@hetscheidingscollectief.nl. Meer info ook op www.hetscheidingscollectief.nl/alimentatie

Mediation wil zeggen dat partijen met hulp van een gespreksleider, de mediator, in staat worden gesteld om vanuit hun werkelijke belangen tot gezamenlijk gedragen en voor ieder van hen optimale resultaten te komen. Eigenlijk is mediation een Engelse term voor bemiddeling want bij bemiddeling wordt hetzelfde doel nagestreefd. Zogezegd is er dus geen verschil. Echter afhankelijk van de ernst van het conflict tussen partijen of de mate waarin partijen in staat zijn met elkaar te praten wordt binnen de mediation eerst aandacht besteed aan de communicatie alvorens op het inhoudelijke probleem in te gaan.

Als partijen namelijk in het geheel niet in staat zijn naar elkaar te luisteren, boosheid te boventoon voert, zij alleen in verwijten in spreken dan moet eerst de communicatie verbeterd worden. De mediator gaat dan nog niet in op het inhoudelijke conflict maar leert partijen eerst aan hoe zij op een constructieve wijze met elkaar kunnen praten. Partijen worden ‘klaargestoomd’ om met elkaar te gaan onderhandelen en te zoeken naar die gezamenlijke optimale resultaten. Dat kan nu eenmaal niet als zij steeds ruziënd aan tafel zitten.

Partijen die al best goed met elkaar kunnen communiceren maar soms emotioneel/boos zijn of zich niet altijd sterk genoeg voelen, worden door de mediator geholpen toch hun belangen naar voren te brengen. De mediator bewaakt dan heel goed dat beide partijen gelegenheid krijgen om het woord te voeren. Ook zorgt zij ervoor dat partijen de kans krijgen hun emoties te uiten zonder dat die direct het gehele gesprek bepalen waardoor er inhoudelijk niets besproken wordt.

Als partijen zich sterk en zeker voelen en goed met elkaar kunnen overleggen dan zal de mediator partijen begeleiden om vanuit hun werkelijke belangen tot gezamenlijk gedragen en voor ieder van hen optimale resultaten te komen. Hierbij werkt de mediator met partijen relevante scenario’s uit die zowel juridisch, fiscaal en praktisch goed bij partijen passen. Concreet betekent dat dan dat er afspraken gemaakt worden en dat deze vast gelegd worden in een convenant.

Meer weten of mediation en bemiddeling? En weten waar u staat met uw partner? Neem dan gerust contact op met Bregje de Jong op 06 173 641 20 of jong@hetscheidingscollectief.nl. Meer informatie op http://hetscheidingscollectief.nl/scheiden/bemiddeling/

%d bloggers op de volgende wijze: